Lisedeyken Edebiyat öğretmenimizin yakın arkadaşıydı Sunay Akın..Sınıfımıza gelip kendi şiirlerini bize okumuştu..İlk gençlik yıllarımızda beni ve bir çok arkadaşımızı büyülemeyi başarmıştı çağdaş şair..Daha sonraları defalarca kitap fuarlarında karşılaştığım şair o günden sonra bütün şiir kitaplarını ve hikayelerini okutmayı başarmıştı bana...

Geçen gün kütüphanemi düzenlerken elime gelen kitaplarını biraz karıştırdım ve hemen aklıma geldi o ders ..onun sesi..ve güzel kısa şiirleri..Kendi ağzından dinlediğim 3 şiiri bugün bile hatırlıyorum..İşte sizlerle paylaşıyorumm...

Alacak

yol kenarındaki

yağmur mazgallarını

kumbara sanıp

harçlığımı atardım

bu yüzden en çok

denizden alacaklıyım

Ayrılık

İki ray gibiyiz

bir tren yolunun

yakın olması

neyi değiştirir

son istasyonun

Giderken (Çukur)

Bilerek mi yanına

almadın giderken

başının yastıkta

biraktığı cukuru

Güveniyordum

oysa ben sevgimize

vapur iskelesi

ya da tren istasyonundaki

saatin dogrulugu kadar

Beni senin gibi

bir de annem terketmişti

ki göbeğimde durur

onun yokluğundan

bana kalan

çukur